Materiały uszczelniające
Filc techniczny i wojłok
Filc techniczny i wojłok otrzymuje się z wełny lub sierści zwierzęcej mocno ubitej w celu spilśnienia włókien, poddanej działaniu gorącej wody, mydła i sody. Filce dzieli się na twarde i miękkie. Wojłok stanowi gorszy gatunek filcu. Z płyt filcowych wycina się uszczelki służące przeważnie do uszczelniania gniazd łożysk tocznych. Płyty filcowe mają szerokość do 1800 mm i grubość 1h-20 mm; długość płyt może wynosić kilka metrów.
W celu obniżenia kosztu filcu stosuje się niekiedy domieszkę włókien bawełnianych lub wiskozowych, które spełniają rolę surowca wypełniającego. Filc ma dobre właściwości dźwiękochłonne i ciepło-chronne oraz pewną sprężystość.
Sznur konopny
Włókno konopne otrzymuje się z łodyg roślin w wyniku odpowiedniej obróbki, jak moczenie, suszenie, a następnie łamanie. Włókno może być czesane; jest ono stosowane do uszczelniania gwintowych połączeń rur i armatur. Cienkie włókno nawinięte na gwint, nasycone pokostem lub minią ołowianą, stanowi odpowiednie szczeliwo.
Z krótszych i gorszych włókien jest wykonywany sznur konopny lekko skręcany, używany jako szczeliwo do połączeń przewodów wentylacyjnych. Sznur konopny jest również używany jako szczeliwo do rur kielichowych, żeliwnych lub kamionkowych. W celu uodpornienia go na niszczące działanie wilgoci i kwasów jest nasycony smołą lub asfaltem.
Sznury nasycone smołą lub asfaltem nazywamy czarnymi, sznury suche - białymi.
Guma
Guma jest to produkt wulkanizacji kauczuku naturalnego lub syntetycznego z siarką i innymi składnikami. Ilość poszczególnych składników decyduje o jakości i kolorze gumy. Na przykład dodając podczas wulkanizacji kauczuku 30% siarki otrzymuje się twardą masę, zwaną ebonitem. Materiały uszczelniające z gumy mają postać sznurów lub płyt. Sznury gumowe są produkowane przeważnie jako okrągłe o średnicy 5-h-IO mm.
Płyty gumowe stanowią artykuł powszechnego użytku. Mogą być wzmacniane przekładkami z płótna. Grubość arkuszy gumowych wynosi 1-8 mm i więcej. W instalacjach do uszczelnień stosuje się najczęściej płyty o grubości 2-h4 mm. Uszczelki do kanałów wentylacyjnych są wycinane z płyt gumowych.
Azbest
Z azbestu można wykonywać cienki sznur azbestowy, który jest stosowany do uszczelniania drobnych części maszyn i urządzeń cieplnych. Azbest stanowi także półfabrykat do produkcji dalszych wyrobów - tkanin azbestowych. W celu zwiększenia wytrzymałości tkanina azbestowa może być wzmocniona (zbrojona) drutem miedzianym, stalowym lub ołowianym.
Z przędzy azbestowej wykonuje się sznury uszczelniające o przekroju okrągłym, kwadratowym lub prostokątnym; grubość sznura wynosi 6^-50 mm. Sznury azbestowe suche mogą być nasycone i grafitowane. Zakres stosowania tych sznurów: temperatura do 250 °C i ciśnienie do 1,6 MPa. Sznury mogą być ponadto wzmacniane drutem.
Wszelkie bezużyteczne odpadki azbestu są mielone na pył, przesiewane, a następnie, po dodaniu środków wiążących (np. krochmalu) oraz wypełniających (np. kaolinu), prasowane do postaci płyt azbestowych grubości 2-12 mm.
Płyty azbestowe mogą być grafitowane podobnie jak sznury. Grafit zapobiega przypiekaniu się azbestu na powierzchniach uszczelniających. Płyty są zwykle grafitowane mieszaniną pokostu z grafitem. Sznury i płyty azbestowe są używane do uszczelniania złączy rurociągów przeznaczonych do gazów i gorących par.
Do uszczelniania części urządzeń pracujących w wysokich temperaturach są stosowane płyty azbestowe znane pod nazwą klin-gerytu. Płyty te są wykonywane z włókien azbestowych, magnezji, tlenku żelaza i innych składników chemicznych spajanych klejem kauczukowym.